MoreLifeHack ฉบับที่ 01

ฮุกกะ ความอบอุ่นเรียบง่ายแบบเดนมาร์ก ปรับใช้ในบ้านเมืองร้อน

ฮุกกะ ความอบอุ่นเรียบง่ายแบบเดนมาร์ก ปรับใช้ในบ้านเมืองร้อน
ที่มา: Wikimedia Commons

ข้างนอกฝนตกพรำไม่หยุดมาตั้งแต่หัวค่ำ เสียงน้ำกระทบหลังคาดังสม่ำเสมอ ในห้องมีโคมไฟดวงเล็กเปิดไว้ดวงเดียว แสงสีส้มนวลตกลงบนโต๊ะ ข้างถ้วยชาที่ยังมีไอร้อนลอยอยู่ ไม่มีอะไรพิเศษเกิดขึ้นในคืนนั้น แต่ใจกลับรู้สึกสงบอย่างบอกไม่ถูก

ชาวเดนมาร์กมีคำเรียกความรู้สึกแบบนี้ว่า “ฮุกกะ” (hygge) หมายถึงความอบอุ่น ปลอดภัย และสบายใจ มักเกิดเมื่ออยู่ในที่ที่ผ่อนคลายกับคนที่เราไม่ต้องเกร็งด้วย หรือแม้แต่อยู่กับตัวเองตามลำพัง ภาพจำของฮุกกะมักมาพร้อมเทียน ผ้าห่มหนา และเตาผิง ซึ่งเป็นของคู่กับอากาศหนาวยาวนาน คำถามคือคนที่อยู่เมืองร้อนจะเอาแนวคิดนี้มาใช้ได้อย่างไร

คำตอบคือฮุกกะไม่ได้อยู่ที่ของ แต่อยู่ที่บรรยากาศ ซึ่งสร้างได้จากแสง เสียง กลิ่น และเครื่องดื่ม แล้วปรับให้เข้ากับอากาศบ้านเรา ลองดูตามช่วงเวลาของวัน

ยามเช้า: เริ่มวันแบบไม่รีบ

เช้าของคนเมืองมักเริ่มด้วยเสียงนาฬิกาปลุกกับการรีบออกจากบ้าน ฮุกกะในช่วงเช้าจึงอาจเป็นแค่การตื่นเร็วขึ้นอีกนิด เพื่อให้มีเวลานั่งดื่มกาแฟหรือชาในมุมที่แสงเช้าส่องเข้ามา ไม่ต้องเปิดข่าวหรือเช็กข้อความทันทีที่ลืมตา

แสงธรรมชาติตอนเช้าในบ้านเราไม่ร้อนแรงเท่ากลางวัน เปิดผ้าม่านให้แสงอ่อนๆ เข้ามา ฟังเสียงนกหรือเสียงหมู่บ้านที่เพิ่งตื่น แล้วกินอาหารเช้าง่ายๆ ที่นั่งกินได้จริง ไม่ใช่กินระหว่างเดิน ช่วงเวลาสั้นๆ แบบนี้ทำให้วันทั้งวันเริ่มต้นจากความสงบ แทนที่จะเริ่มจากความเร่ง

เย็นหลังเลิกงาน: เปลี่ยนจากโหมดงานเป็นโหมดบ้าน

หลังกลับถึงบ้าน หลายคนยังพกความเครียดจากที่ทำงานติดตัวมาด้วย ฮุกกะช่วงเย็นจึงเริ่มจากการสร้างเส้นแบ่งเล็กๆ เช่น อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดที่สบายตัว ปิดไฟเพดานที่สว่างจ้าแล้วเปิดไฟดวงเล็กที่ให้แสงอุ่นแทน แสงแบบนี้บอกร่างกายว่าวันทำงานจบแล้ว

ในเมืองร้อน เครื่องดื่มของฮุกกะไม่จำเป็นต้องร้อนเสมอ น้ำสมุนไพรเย็นๆ ชาเย็นที่ชงเอง หรือผลไม้หั่นใส่จาน ก็ให้ความรู้สึกดูแลตัวเองได้เหมือนกัน ทำกับข้าวมื้อง่ายๆ กินกับคนในบ้าน คุยเรื่องเบาๆ โดยวางโทรศัพท์ไว้ห่างตัวสักพัก นี่คือฮุกกะแบบที่ทำได้ทุกวันโดยไม่ต้องลงทุน

คืนฝนตก: ช่วงเวลาที่ฮุกกะมาหาเราเอง

สำหรับคนไทย คืนฝนตกอาจเป็นช่วงที่ใกล้กับฮุกกะต้นฉบับที่สุด อากาศเย็นลง เสียงฝนกลบเสียงรถ และไม่มีใครอยากออกไปไหน คืนแบบนี้เหมาะกับการห่มผ้าผืนบางในห้องที่เปิดแอร์ไม่แรงนัก หยิบหนังสือที่อ่านค้างไว้ หรือนั่งดูหนังเรื่องโปรดกับคนในบ้าน

กลิ่นก็มีส่วนช่วย กลิ่นดินหลังฝน กลิ่นชาร้อน หรือกลิ่นข้าวที่เพิ่งหุงเสร็จ ล้วนเป็นกลิ่นที่ทำให้รู้สึกว่าอยู่บ้าน คืนฝนตกยังเตือนให้รู้ว่าบรรยากาศดีๆ บางอย่างมาแล้วก็ไป เช่นเดียวกับของดีตามฤดูที่สอนให้ชื่นชมตอนที่มันยังอยู่ ถ้ามัวแต่หงุดหงิดที่ออกไปข้างนอกไม่ได้ ก็อาจพลาดความสบายที่อยู่ตรงหน้า

ส่วนช่วงที่คนไทยรู้สึกถึงฮุกกะได้ชัดที่สุดคงเป็นตอนอากาศเย็นจริงๆ คนที่เคยไปสัมผัสเช้าที่มีหมอกบางๆ กับลมหนาวบนเนินเขาวังน้ำเขียว คงจำความรู้สึกของการกำแก้วเครื่องดื่มอุ่นๆ ไว้ในมือได้ดี ความทรงจำแบบนั้นแหละที่เราพยายามจำลองให้เกิดขึ้นในบ้านตัวเองในวันธรรมดา

วันหยุด: ฮุกกะแบบคนเดียวและแบบกับเพื่อน

ฮุกกะไม่จำเป็นต้องมีคนอื่นเสมอ บางวันการอยู่กับตัวเองในห้องที่จัดไว้สบายตา อ่านหนังสือ ทำขนม หรือรดน้ำต้นไม้อย่างไม่รีบ ก็ให้ความอบอุ่นได้เต็มที่ เพราะการอยู่คนเดียวไม่ได้แปลว่าต้องเหงา ถ้าเราใช้เวลานั้นพักจริงๆ

อีกแบบคือฮุกกะกับเพื่อนสนิท นัดกันมานั่งที่บ้าน ทำอาหารคนละอย่าง นั่งคุยกันบนพื้นโดยไม่มีวาระอะไร ไม่ต้องจัดปาร์ตี้ใหญ่ ไม่ต้องแต่งบ้านให้สวยเป็นพิเศษ สิ่งที่สำคัญคือทุกคนรู้สึกว่าไม่ต้องทำตัวให้ดูดีต่อหน้ากัน

สิ่งที่ควรเลี่ยงคือการแปลงฮุกกะให้กลายเป็นรายการของที่ต้องซื้อ ร้านค้าหลายแห่งใช้คำนี้ขายของแต่งบ้าน แต่ความอบอุ่นแบบที่ชาวเดนมาร์กพูดถึงเกิดจากความใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ มากกว่าราคาของ ฮุกกะยังต่างจากลากอม แนวคิดเรื่องความพอดีของสวีเดน ตรงที่ลากอมถามว่าเท่าไหร่จึงพอ ส่วนฮุกกะถามว่าตอนนี้ใจเราสบายหรือยัง

มุมเล็กๆ ในบ้านสักมุมก็เริ่มได้ อาจเป็นเก้าอี้ริมหน้าต่างที่วางหมอนใบโปรดไว้ โคมไฟดวงเล็กหนึ่งดวง กับชั้นวางหนังสือสองสามเล่มที่ชอบ ทำมุมนั้นให้เป็นที่ที่เดินไปนั่งแล้วรู้สึกว่าได้กลับบ้านจริงๆ