MoreLifeHack ฉบับที่ 01

ฝนตกแล้วใจหม่น แดดจ้าแล้วหงุดหงิด อากาศมีผลกับอารมณ์แค่ไหน

ฝนตกแล้วใจหม่น แดดจ้าแล้วหงุดหงิด อากาศมีผลกับอารมณ์แค่ไหน
ที่มา: Wikimedia Commons

ท้องฟ้าเป็นสีเทาตั้งแต่เช้าจนเย็น ไม่มีฝนตกลงมาจริงจัง แต่ก็ไม่มีแดดสักนาที งานที่ปกติทำเสร็จในครึ่งชั่วโมงกลับลากยาวไปทั้งบ่าย ข้อความที่ต้องตอบก็ดูหนักกว่าทุกวัน ทั้งที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปนอกจากสีของฟ้า

หลายคนรู้สึกได้ว่าอากาศมีผลกับใจ แต่มักไม่แน่ใจว่าคิดไปเองหรือเปล่า ที่จริงแล้ว แสง อุณหภูมิ และความชื้น ล้วนเกี่ยวกับการนอน พลังงาน และความรู้สึกสบายตัว จึงไม่แปลกที่อารมณ์จะเปลี่ยนตาม เพียงแต่แต่ละคนไวต่ออากาศไม่เท่ากัน บางคนแทบไม่รู้สึกอะไร บางคนรับรู้ได้ชัดมาก โดยเฉพาะคนอ่อนไหวสูงที่รับรู้สิ่งรอบตัวละเอียดกว่าคนอื่น

ฝนพรำหลายวันติดกัน

สิ่งที่มักรู้สึก

วันแรกที่ฝนตก หลายคนรู้สึกสบาย อากาศเย็นลง เสียงฝนฟังแล้วผ่อนคลาย แต่เมื่อฝนตกต่อเนื่องหลายวัน ความรู้สึกอาจเปลี่ยนเป็นอึดอัด ออกไปไหนก็ลำบาก เสื้อผ้าไม่แห้ง บ้านอับชื้น ใจเริ่มหม่นและอยากนอนมากกว่าปกติ

สิ่งที่ปรับได้

วางแผนกิจกรรมในร่มที่ทำให้รู้สึกว่าวันนั้นยังมีความหมาย เช่น อ่านหนังสือที่อยากอ่านมานาน ทำอาหาร หรือจัดลิ้นชักสักชั้น เปิดไฟในบ้านให้สว่างพอในช่วงกลางวัน และหาโอกาสขยับร่างกายในบ้านบ้าง เพราะการนั่งนิ่งทั้งวันมักทำให้ใจยิ่งเนือย

แดดจัดร้อนอบ

สิ่งที่มักรู้สึก

แสงแดดตอนเช้ามักทำให้สดชื่น แต่เมื่อแดดแรงและอากาศร้อนอบไปทั้งวัน ร่างกายจะเหนื่อยง่าย นอนหลับไม่สนิท ความอดทนต่อเรื่องเล็กๆ ลดลง คำพูดธรรมดาของคนรอบตัวอาจฟังแล้วขัดหูกว่าปกติ

สิ่งที่ปรับได้

ย้ายงานที่ต้องใช้สมาธิหรือต้องออกไปข้างนอกไปไว้ช่วงเช้าหรือเย็นที่แดดอ่อนลง ดื่มน้ำให้พอ และเมื่อรู้ตัวว่าหงุดหงิด ให้ถามตัวเองก่อนว่าเรื่องนี้น่าโมโหจริง หรือแค่ร้อนจนใจสั้น การแยกให้ออกว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นข้อเท็จจริงเสมอไป ช่วยกันไม่ให้เราพูดสิ่งที่ต้องเสียใจทีหลัง

ฟ้าครึ้มทั้งวัน

สิ่งที่มักรู้สึก

ฟ้าครึ้มเป็นอากาศที่หลายคนบอกว่าเหนื่อยใจที่สุด เพราะไม่ชัดว่าจะฝนหรือจะแดด แสงที่น้อยลงทำให้รู้สึกง่วงและไม่กระตือรือร้น บางคนเริ่มคิดถึงเรื่องเก่าๆ หรือมองอนาคตในแง่ร้ายโดยไม่มีเหตุผลชัดเจน

สิ่งที่ปรับได้

ใช้วันแบบนี้ทำงานที่ไม่ต้องตัดสินใจใหญ่ เลื่อนการคิดเรื่องสำคัญไปวันที่ใจแจ่มกว่า นั่งใกล้หน้าต่างเพื่อรับแสงธรรมชาติเท่าที่มี และเลือกสิ่งที่ช่วยพาใจไปที่อื่น อย่างหนังสือหรือเรื่องเล่าที่ชอบ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งวิธีที่การอ่านช่วยดูแลใจในวันที่หนักๆ

วางแผนตามฟ้า และไม่โทษตัวเอง

คนที่ทำงานกลางแจ้งหรือชอบเดินทางรู้ดีว่าการวางแผนให้เข้ากับอากาศช่วยได้มาก ตัวอย่างเช่นนักท่องเที่ยวที่ต้องปรับแผนเที่ยวกาฬสินธุ์ตามฟ้าฝนของแต่ละวัน วันฝนก็เลือกที่เที่ยวในร่ม วันแดดจัดก็ออกเช้าแล้วพักช่วงบ่าย หลักเดียวกันนี้ใช้กับชีวิตประจำวันได้ ถ้าเปิดดูพยากรณ์อากาศแล้วรู้ว่าพรุ่งนี้ครึ้มทั้งวัน ก็จัดงานให้เบาลงไว้ล่วงหน้า

สิ่งสำคัญไม่แพ้การวางแผน คือการไม่โทษตัวเองเวลาใจตกตามฟ้า การรู้สึกเนือยในวันที่ไม่มีแดดไม่ได้แปลว่าเราขี้เกียจหรืออ่อนแอ มันแค่บอกว่าร่างกายกำลังตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อม

อย่างไรก็ตาม มีภาวะซึมเศร้าบางแบบที่สัมพันธ์กับช่วงฤดูหรือปริมาณแสง ถ้าอารมณ์ซึมเศร้าเกิดซ้ำเป็นรอบ อยู่นานหลายสัปดาห์ หรือกระทบการนอน การกิน และการทำงาน ควรพบแพทย์เพื่อประเมินอย่างเหมาะสม ไม่ควรสรุปเองว่าเป็นแค่เรื่องอากาศ

เมื่อนึกย้อนดูดีๆ อากาศแบบไหนที่ทำให้ใจเราเบาที่สุด เช้าที่แดดอ่อน ค่ำที่ฝนเพิ่งหยุด หรือบ่ายที่ลมพัดเย็น แล้วเราได้ใช้เวลากับอากาศแบบนั้นบ่อยแค่ไหน